man to ketab

همیشه به انتهای گریه که می رسم صدای ساده ی فروغ از نهایت شب را می شنوم صدای غروب غزال ها را صدای بوق بوق نبودن تو را پشت در تلفن آرام تر که شدم شعری از دفتر دریا می خوانم و به انعکاس صدایم در آیینه ی اتاق خیره میشوم در برودت این همه حیرت کجا مانده ای آخر ؟!!! ...

دلم گرم خداوندیستکه با دستان من گندم برای یاکریم خانه میریزد...چه بخشنده خدای عاشقی دارم که می خواند مرا با انکه میداند گنهکارمبرایتخدارا ارزو دارم...! ...